Diamenty – czym są?

Według hinduskiej legendy diamenty powstają z pięciu elementów - wody, ziemi, powietrza, nieba i energii, co daje im niezwykłą moc i właściwości. Czym są naprawdę? Nazwa diament wywodzi się od greckiego słowa "adamas" - niepokonany. Są bardzo odporne na czynniki chemiczne - nie rozpuszczają się w silnych kwasach ani zasadach. Diament jest najtwardszą naturalną substancją na Ziemii. W 1812 roku Friedrich Mohs, profesor mineralogii uniwersytetów w Grazu i Wiedniu opracował 10-stopniową skalę twardości. Składa się ona z 10 minerałów uporządkowanych tak, że minerałem o wyższym stopniu twardości można zarysować minerały o niższych stopniach. W tej skali diament ma twardość 10 - można nim zarysować każdy inny minerał, ale diament można zarysować tylko innym diamentem. Wbrew nazwie, nie są jednak do końca niepokonane. Mimo niezwykłej twardości diament jest bardzo kruchy. Pliniusz Starszy, który w swojej "Historia naturalis" twierdził, że prawdziwego diamentu nie rozbije się nawet młotem ma zapewne na sumieniu niejeden cenny kamień, który nie przetrzymał takiej próby. Diamenty powstawały w warunkach bardzo wysokiego ciśnienia, na głębokości ponad 150 km pod powierzchnią Ziemi. Podróż na powierzchnię Ziemi odbyły razem z magmą wydobywającą się z głęboko położonych spękań skorupy ziemskiej. Na powierzchni globu powstaje wówczas stosunkowo niewielki stożek wulkaniczny, poniżej którego znajduje się "komin" wypełniony skałą wulkanicznego pochodzenia, zawierającą uwięzione diamenty. Ten rodzaj skały nosi nazwę kimberlitu (od południowoafrykańskiej miejscowości Kimberly, gdzie w 1870 roku po raz pierwszy odkryto kominy kimberlitowe). Najstarsze diamenty mają ponad 3 biliony lat - ponad 2/3 wieku Ziemi, ale istnieje i diamentowa "młodzież" mająca mniej niż 1 bilion lat. Surowy, nieoszlifowany diament jest matowy i bez połysku. Dopiero odpowiedni szlif nadaje mu niezwykłą urodę. Brylant to odpowiednio diament oszlifowany.